NORA?
LABIRINTO BUROKRATIKOA
Bidean gurutzatu dira mugak, errepideak, basamortuak, mendiak eta itsasoak.
Baina iritsiera ez dago beti beste aldean, batzuetan beste muga bat dago.
Formularioz, epez, bulegoz eta besteren erabakiz beteta.
Mapa amaitzen dela dirudienean, berriz ere irekitzen da bidea.
Hartutako erabakia edozein dela ere, bidaiak jarraitzen du.
Egoera erregularizatzeak arau, epe eta prozeduren labirinto burokratiko bat dakar.
Tithyrekin izandako elkarrizketak erakusten digu informazio falta dagoela eta horrek ibilbidea baldintzatzen duela, bidea topatzeak ez duelako zertan esan nahi ulertzen dela.
Europara heltzea ez da aukeratu ahal izatea.
Berriro hasteko tokia adosten duten arauak daude, bitartean, lanak, hizkuntzak edota loturek beste toki batzuetara bultzatzen dute. Migratzaile ugarirentzat, Dublingo araudiak helmuga aukeratzeko aukera mugatzen du.
Administrazio- eta desioen maparen artean, jendeak mugitzen darrai.
Ideia bera indartzen da: informazioa gakoa da.
Eta galdera mantentzen da. Nora? Norantz? Bidaian zehar galderak ortzi-mugara begiratzen du. Paperetara begiratzen duen arte.
Askotan, mugak bezain zailak deszifratzen diren bulego, epe eta prozeduretan jarraitzen du bideak.
Dagoeneko norabidea ez da nahitaez leku bat. Eta erantzunak ez direnean iristen, bideak jarraitzen du.
Batzuetan lagunduta.
Batzuetan baldintzatzen duten arauak jartzen ditugu zalantzan.